آخرین خبرها
خانه > مناظره و پاسخ شبهات > پاسخ‌ مکتوب شبهات > اگر احمد الحسن فرستاده امام زمان (ع) است، چرا مراجع تقلید او را تأیید نکرده‌اند؟!

اگر احمد الحسن فرستاده امام زمان (ع) است، چرا مراجع تقلید او را تأیید نکرده‌اند؟!

اگر بنا بود مراجع تقلید با آن همه مقلدی که دارند، قائم (ع) را یاری کنند که دیگر غریب بودن قائم (ع) معنا نداشت! حتماً روایات فراوان غربت صاحب امر (ع) به هنگام ظهور و انکار ایشان توسط مردم را شنیده‌اید! در ادامه به چند نمونه از این روایات اشاره می‌کنیم:

  • إذا ظهرت رایه الحق لعنها أهل المشرق و أهل المغرب، أتدرى لم ذاک؟ قلت: لا، قال: للذی یلقى الناس من أهل بیته قبل خروجه.
    «زمانی که پرچم حق ظاهر شود، تمام مردم در شرق و غرب جهان آن را نفرین می‌کنند؛ آیا می‌دانی چرا؟
    راوی عرض کرد: خیر.
    امام (ع) فرمود: به خاطر اینکه شخصى از اهل بیت امام (ع)، قبل از ایشان به سوی مردم می‌آید!». (الغیبه للنعمانی، ص ۲۹۸)
  • الاسلام بدأ غریباً و سیعود غریبا، کما بدأ فطوبی للغرباء.
    «به‌درستی که اسلام غریبانه آغاز شد و غریبانه نیز باز خواهد گشت؛ پس خوشا به حال غریبان!». (کمال‌الدین و تمام النعمه، ص ۲۰۱)
  • انه اول قائم یقوم منا اهل البیت یحدثکم بحدیث لا تحتملونه فتخرجون علیه‏…
    «اولین قائمی که از ما اهل بیت قیام می‌کند با شما با حدیثی سخن می‌گوید که طاقت شنیدن آن را ندارید، پس بر علیه او خروج می‌کنید!». (بحارالانوار: ج ۵۲، ص ۳۷۵)

در ثانی، آیا روایتی از اهل بیت (ع) سراغ دارید که ملاک تشخیص قائم (ع) را تأیید علمای دین دانسته باشد؟ برعکس، در روایات متعددی علمای آخرالزمان نکوهش نیز شده‌اند. چند نمونه از این روایات را در ادامه ببینید:

  • امام صادق (ع): انه اول قائم یقوم منا اهل البیت یحدثکم بحدیث لا تحتملونه فتخرجون علیه‏…
    «اولین قائمی که از ما اهل بیت قیام می‌کند با شما با حدیثی سخن می‌گوید که طاقت شنیدن آن را ندارید، پس بر علیه او خروج می‌کنید!». (بحارالانوار: ج ۵۲، ص ۳۷۵)
  • سیَأْتِی عَلَى اَلنَّاسِ زَمَانٌ لاَ یَبْقَى مِنَ اَلْقُرْآنِ إِلاَّ رَسْمُهُ وَ مِنَ اَلْإِسْلاَمِ إِلاَّ اِسْمُهُ یُسَمَّوْنَ بِهِ وَ هُمْ أَبْعَدُ اَلنَّاسِ مِنْهُ مَسَاجِدُهُمْ عَامِرَهٌ وَ هِیَ خَرَابٌ مِنَ اَلْهُدَى فُقَهَاءُ ذَلِکَ اَلزَّمَانِ شَرُّ فُقَهَاءَ تَحْتَ ظِلِّ اَلسَّمَاءِ مِنْهُمْ خَرَجَتِ اَلْفِتْنَهُ وَ إِلَیْهِمْ تَعُودُ.
    پیامبر اکرم (ص) فرمودند: «زمانی بر مردم خواهد آمد که از قرآن جز نوشته‌اش و از اسلام جز نامش چیزی باقی نمی‌ماند، خود را با آن (اسلام) می‌نامند درحالی‌که دورترین مردم از آن هستند. مساجد آن‌ها (در ظاهر) آباد است، درحالی‌که از نظر هدایت ویران هستند، فقهای آن زمان بدترین فقیهان زیر آسمان هستند، فتنه از آن‌ها برمی‌آید و به سوی آن‌ها بازمی‌گردد!». (الکافی، ج ۸، ص ۳۰۷)
  • …یَکُونُ ذَلِکَ إِذَا رُفِعَ اَلْعِلْمُ وَ ظَهَرَ اَلْجَهْلُ وَ کَثُرَ اَلْقُرَّاءُ وَ قَلَّ اَلْعَمَلُ وَ کَثُرَ اَلْقَتْلُ وَ قَلَّ اَلْفُقَهَاءُ اَلْهَادُونَ وَ کَثُرَ فُقَهَاءُ اَلضَّلاَلَهِ وَ اَلْخَوَنَهُ…
    پیامبر اکرم (ص) فرمودند: «قیام قائم زمانی خواهد بود که علم برداشته شود و جهل ظاهر شود و قرائت کنندگان (قرآن) زیاد شوند و عمل‌کنندگان کم گردند و کشتار زیاد شود و علماى هدایت‌کننده کم و فقهاى گمراه‌کننده و خیانت‌کاران زیاد شوند …». (کمال‌الدین و تمام النعمه، ج ۱، ص ۲۵۰)
  • … وَ یَسِیرُ إِلَى اَلْکُوفَهِ، فَیَخْرُجُ مِنْهَا سِتَّهَ عَشَرَ أَلْفاً مِنَ اَلْبُتْرِیَّهِ، شَاکِینَ فِی اَلسِّلاَحِ، قُرَّاءَ اَلْقُرْآنِ، فُقَهَاءَ فِی اَلدِّینِ، قَدْ قَرَحُوا جِبَاهَهُمْ، وَ شَمَّرُوا ثِیَابَهُمْ، وَ عَمَّهُمْ اَلنِّفَاقُ، وَ کُلُّهُمْ یَقُولُونَ: یَا اِبْنَ فَاطِمَهَ، اِرْجِعْ لاَ حَاجَهَ لَنَا فِیکَ …
    امام باقر (ع): «قائم (ع) به سوی کوفه رهسپار می‌شود. در آنجا شانزده هزار نفر از بتریه (ظاهراً به معنای کسانی است که قائل‌اند به اینکه امام مهدی ع پسری ندارد) مجهز به سلاح در برابر ایشان می‌ایستند، همه قاریان قرآن و فقهای در دین هستند که پیشانی‌های آنان از عبادت بسیار پینه بسته، لباس همت (در باطل) را بالا زده و نفاق آن‌ها را فراگرفته است. آنان یک‌صدا می‌گویند: ای فرزند فاطمه! [از همان راه که آمده‌ای] برگرد، زیرا به تو نیازی نداریم! …». (دلائل الإمامه، ج ۱، ص ۴۵۵)
    نکته: کوفه از زمان امام علی (ع)، مرکز شیعیان بوده، بنابراین منظور این روایت عالمان اهل سنت و یا وهابیون نیست!
  • اذا خَرَجَ الإمامُ المَهدیُ فلَیسَ لَهُ عَدُوّ مُبینٌ الاّ الفقهاء خاصّهً وَ لَو لا اَنَّ السَّیفَ بِیَدِه لأفتَی الفُقَهاءُ بِقَتلِه.
    امام باقر (ع): «زمانی که قائم قیام کند، دشمنی آشکارتر از فقها ندارد و اگر شمشیر به دستش نباشد، فقها فتوای قتل او را صادر می‌کنند!». (بیان الائمه، ج ۳، ص ۹۹)

نگاهی به قصص قرآن و تاریخ انبیاء و حجت‌های الهی نیز نشان می‌دهد که هرگاه رسول موعودی به سمت مردم آمده، علمای دین به‌عنوان نخستین مخالفان و دشمنان، مقابل او صف کشیده‌اند!

سید احمد الحسن (ع) چه زیبا دراین‌باره هشدار داده‌اند:

آیا قبل از اینکه از علماى آخرالزمان درباره وصى امام مهدى (ع) سؤال کنید، از رسول خدا (ص) و ائمه (ع) درباره علماى آخرالزمان سؤال کرده‌اید؟
آیا از قرآن درباره علما پرسیده‌اید که موضع تغییرناپذیر آن‌ها به هنگام مبعوث شدن انبیاء و اوصیاء چیست؟
اگر با خودتان منصف نباشید و حالا به این سؤال پاسخ ندهید، پس به‌زودی در آتش جهنم چنین پاسخ خواهید داد: «وقَالُوا رَبَّنَا إِنَّا أَطَعْنَا سَادَتَنَا وَ کُبَرَاءنَا فَأَضَلُّونَا السَّبِیلَا» (احزاب: ۶۷)؛ « و می‌گویند: پروردگارا! ما از سران و بزرگان خود اطاعت کردیم و ما را گمراه ساختند!». (بخشی از خطبه حج سید احمد الحسن، ١۴٢٧ هـ.ق)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *