خانه > پاسخ شبهات > اسم ایشان احمد اسماعیل گاطع الگویطع الصیامری السویلیمی الهمبوشی است که به اختصار او را احمد اسماعیل بصری می‌خوانند، چطور شما او را احمدالحسن یمانی می‌نامید؟

اسم ایشان احمد اسماعیل گاطع الگویطع الصیامری السویلیمی الهمبوشی است که به اختصار او را احمد اسماعیل بصری می‌خوانند، چطور شما او را احمدالحسن یمانی می‌نامید؟

سوال: اسم ایشان احمد اسماعیل گاطع الگویطع الصیامری السویلیمی الهمبوشی است که به اختصار او را احمد اسماعیل بصری می‌خوانند، چطور شما او را احمدالحسن یمانی می‌نامید؟

پاسخ: در مورد الفاظی که در ابتدا آمده، این الفاظ به دروغ به‌وسیله‌ی شخصی بنام علی کورانی مدعی تخصص در مهدویت به سید احمدالحسن نسبت داده شده است که در ادامه، خود ایشان این موضوع را رد می‌کنند و اقرار به اشتباهش می‌کند و شهادتش نیز موجود است.

وی می‌نویسد که اطلاعی نداشته و گمان می‌کرده که در اجداد سید احمدالحسن(ع) کسی بنام گاطع بوده است و این خبر را آقای مقتدی صدر به من داده که شخص مورد اعتماد من بوده است.

اما دلیل این‌که ایشان را یمانی می‌خوانند، سید احمدالحسن (ع) در پرسش ۱۴۴ کتاب متشابهات جلد ۴ دراین‌باره می‌فرمایند که حضرت محمد (ص) و آل محمد علیهم‌السلام همه یمانی‌اند:

  • عن رسول‌الله: خیر الرجال أهل الیمن، والایمان یمان و أنا یمانی.([۱])

رسول‌الله (ص) فرمود: بهترین مردان از یمن هستند و ایمان، یمانی است و من یمانی هستم.

  • قال رسول‌الله (ص): الایمان یمانی و الحکمه یمانیه.([۲])

رسول‌الله (ص) فرمودند: ایمان یمانی و حکمت یمانی است.

سید احمدالحسن (ع) با احتجاج به وصیت شب وفات رسول‌الله (ص) اثبات کرده‌اند که مهدی اول از اوصیای رسول‌الله (ص) هستند. بنابراین ایشان از آل محمد علیهم‌السلام می‌باشند و بنابراین ایشان یمانی‌اند.

اما دلیل این‌که به ایشان احمد “الحسن” می‌گویند: در عرب مرسوم است که بعضی‌ها را با لقب صدا می‌کنند. در کتب ادبیات عرب مثل کتاب سیوطی آمده است که سه نوع اسم وجود دارد: اسم عَلَم، کنیه و لقب یعنی کنیه و لقب را نیز اسم می‌نامند به معنای عام. نام سید احمدالحسن، “احمد” است و در بصره قبل از دعوت عده‌ای به دلیل حُسن خُلق سید احمدالحسن (ع)، ایشان را با نام احمدالحسن می‌خواندند؛ یعنی احمد نیکوکار و خوش‌رفتار. در ادامه زمانی که ایشان دعوتشان را اظهار کردند و بیان فرمودند که وصی و فرستاده‌ی امام زمان(ع) هستند، همان نام بر سر زبان‌ها جاری شد. به‌علاوه در عرب مرسوم است که گاهی نام شخصی را در کنار نام جدش می‌آورند که لزوماً معنای جد، جداول نیست. بسته به معروفیت هرکدام از اجداد، شخص را به وی نسبت می‌دهند یعنی در زبان عرب نام دوقسمتی وجود ندارد و وقتی اسمی با دو قسمت مثل احمدالحسن خوانده شود، قسمت دوم یا لقب وی است یا نام پدر یا جدش.

از جهتی در حقیقت مهدی اول که از اولاد امام حسن عسکری (ع) است، در روایات هم من ولد حسن خوانده شده مانند روایت نقل شده در کتاب غیبت طوسی، ص ۱۷۹ که حضرت خضر خدمت امام علی (ع) می‌آید و ایمانش را به ایشان عرضه می‌کند و می‌فرماید:

  • (….. فقال الرجل: أشهد أن لا إله إلا الله، ولم أزل أشهد بها، وأشهد أن محمدا رسول‌الله، ……، وأشهد علی الحسن بن علی أنه القائم بأمر علی بن محمد، وأشهد علی رجل من ولد الحسن بن علی لا یکنی ولا یسمی حتی یظهر أمره فیملأ الارض عدلا کما ملئت جورا، والسلام علیک یا أمیر المؤمنین ورحمه الله وبرکاته، ثم قام فمضی).

(….. پس آن مرد گفت: شهادت می‌دهم که خدایی جز الله (خدای یکتا) نیست و همیشه بر این شهادت استوار هستم و شهادت می‌دهم و بر این شهادت استوارم که محمد (ص)  فرستاده خداست ….. و شهادت می‌دهم که علی بن محمد جانشین محمد بن علی است و شهادت می‌دهم که مردی از فرزندان حسن وجود دارد که کنیه و نام او برده نمی‌شود تا آنگاه که کارش آشکار گردد و زمین را از عدل و داد پر کند؛ هم‌چنان که از ظلم و ستم پر شده باشد، و سلام و رحمت و برکات خدا بر تو باد یا امیرالمؤمنین).

دقت کنید که حضرت خضر نمی‌فرمایند: فرزند امام حسن عسکری؛ بلکه می‌گوید “مردی” از فرزندان امام حسن…. و در ادامه می‌گوید که کنیه و نام او برده نمی‌شود؛ این در حالی است که می‌دانیم نام و کنیه‌ی امام مهدی (ع) در طول غیبت برده شده است (مثلاً علما در کتبشان نوشته‌اند؛ مانند شیخ صدوق در کتاب کمال‌الدین) که در مورد ایشان (ع) می‌گویند: ابن الحسن یا وَلَد الحسن نه رجل من وُلد الحسن. بنابراین این شخصی که از اولاد امام حسن عسکری‌ است و نام و کنیه‌اش هم برده نمی‌شود، مهدی اول است. و روایت زیر این موضوع را واضح‌تر می‌کند:

  • عن جعفر الصادق (ع) قال: (……فَإِذَا طَلَعَتْ وَ ابْیَضَّتْ صَاحَ صَائِحٌ بِالْخَلَائِقِ مِنْ عَیْنِ الشَّمْسِ‌ بِلِسانٍ عَرَبِیٍّ مُبِینٍ‌ یَسْمَعُهُ مَنْ فِی السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ یَا مَعَاشِرَ الْخَلَائِقِ هَذَا مَهْدِیُّ آلِ مُحَمَّدٍ وَ یسَمِّیهِ بِاسْمِ جَدِّهِ رسول‌الله (صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ) وَ یُکَنِّیهِ بِکُنْیَتِهِ وَ یَنْسُبُهُ إِلَى أَبِیهِ الْحَسَنِ الْحَادِی َعَشَرَ فاتَّبِعُوهُ تَهْتَدُوا وَ لَا تُخَالِفُوهُ فَتَضِلُّوا فَأَوَّلُ مَنْ یُلَبِّی  نِدَاءهُ الْمَلَائِکَهُ ثُمَّ الْجِنُّ ثُمَّ النُّقَبَاءُ وَ یَقُولُونَ‌ سَمِعْنا وَ أَطَعْنا* وَ لَمْ یَبْقَ ذُو أُذُنٍ إِلَّا سَمِعَ ذَلِکَ النِّدَاءَ وَ تُقْبِلُ الْخَلْقُ مِنَ الْبَدْوِ وَ الْحَضَرِ وَ الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ یُحَدِّثُ بَعْضُهُمْ بَعْضاً وَ یُفْهِمُ بَعْضُهُمْ بَعْضاً مَا سَمِعُوهُ فِی نَهَارِهِمْ بِذَلِکَ الْیَوْمِ فَإِذَا زَالَتِ الشَّمْسُ لِلْغُرُوبِ صَرَخَ صَارِخٌ مِنْ مَغَارِبِهَا یَا مَعَاشِرَ الْخَلَائِقِ لَقَدْ ظَهَرَ رَبُّکُمْ مِنَ الْوَادِی الْیَابِسِ مِنْ أَرْضِ فِلَسْطِینَ وَ هُوَ عُثْمَانُ بْنُ عَنْبَسَهَ الْأُمَوِیُّ مِنْ وُلْدِ یَزِیدَ بْنِ مُعَاوِیَهَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فَاتَّبِعُوهُ تَهْتَدُوا وَ لَا تُخَالِفُوهُ فَتَضِلُّوا فَتَرُدُّ عَلَیْهِ الْجِنُّ وَ النُّقَبَاءُ قَوْلَهُ وَ یُکَذِّبُونَهُ وَ یَقُولُونَ‌ سَمِعْنا وَ عَصَیْنا* وَ لَا یَبْقَى ذُو شَکٍّ وَ لَا مُرْتَابٌ وَ لَا مُنَافِقٌ وَ لَا کَافِرُ الْأَصْلِ فِی النِّدَاءِ الثَّانِی وَ یُسْنِدُ الْقَائِمُ ظَهْرَهُ إِلَى الْکَعْبَهِ وَ یَقُولُ مَعَاشِرَ الْخَلَائِقِ أَلَا مَنْ أَرَادَ أَنْ یَنْظُرَ إِلَى إِبْرَاهِیمَ وَ إِسْمَاعِیلَ فَهَا أَنَا إِبْرَاهِیمُ وَ مَنْ أَرَادَ أَنْ یَنْظُرَ إِلَى مُوسَى‌…..).([۳])

از امام صادق (ع) در پاسخ‌هایش به مفضل بن عمر آمده است که گفت از آقایم امام صادق (ع) پرسیدم: (پس کلامی طولانی را ذکر می‌کند تا این‌که گفت:…. پس اگر خورشید طلوع کرده و نورش فراگیر شد، ندادهنده‌ای از چشم خورشید با زبان عربی مبین که هر آن‌که در آسمان‌ها و زمین می‌شنوند که ندا دهد که: ای معشر خلایق این مهدی آل محمد است و او را با اسم جدش (ص) می‌خواند و کنیه‌اش را می‌خواند و او را به پدرش حسن، یازدهمی که از فرزندان حسین بن علی علیهم‌السلام است نسبت می‌دهد. با او بیعت کنید تا هدایت شوید و با امرش مخالفت نکنید؛ چون‌که گمراه می‌شوید، (پس کلامی طولانی را یاد می‌کند و می‌گوید) و “سید ما” قائم پشت خود را بر مسند کعبه نهاده و می‌فرمایند: ای معشر خلایق که هر کس که بخواهد به آدم و شیث نگاه کند،  من همان آدم و شیث هستم و هر کس که بخواهد به نوح و فرزندش سام نگاه کند، من همان نوح و سام هستم و هر کس که بخواهد به ….) .

اما دلیل این‌که از مهدی اول گفته است بدون بردن نام امام محمد ابن الحسن عسکری، این است که بعد از امام حسن عسکری (ع) کسی که به امر خداوند قیام می‌کند و متولی امر حاکمیت می‌شود، مهدی اول است که زمینه‌ی حکومت و قیام و انقلاب جهانی امام زمان (ع) را فراهم می‌کند و پس از آن امام زمان (ع) می‌آید.

بنابراین در نام سید احمدالحسن احمد نام ایشان، و الحسن نام جد ایشان امام حسن (ع) است که در ابتدا به دلیل حُسن خُلقشان به ایشان نسبت داده شده بود.

[۱]- بحار الأنوار: ج۵۷ ص ۲۳۲. الأصول السته عشر: ص۸۱.

[۲]- الکافی، ج۸ ص ۷۰.

[۳]- الهدایه الکبرى ج ۱  ص ۳۹۷

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *