خانه > توهم بی‌خدایی > درمان همجنس‌گرایی چیست؟

درمان همجنس‌گرایی چیست؟

وقتی انسان دربارۀ هم‌جنس‌گرایی مطالبی را مطالعه می‌کند، شاید ناخواسته، گاهی به آن‌ها حق بدهد؛ چراکه دچار اختلالاتی در زندگی خود شدند:

اولین قدم در درمان همجنس‌گرایی این است که آن را به‌عنوان یک اختلال و بیماری روانی دانسته و در جامعه، خدمات مناسبی برای درمان این افراد ارائه شود؛ نه اینکه این ناهنجاریِ اغلب اختیاری را دامن زده و به رسمیت بشناسند.

 افرادی که به‌طور طبیعی دچار اختلال جنسیتی هستند یا اندام‌های تناسلی کاملی ندارند یا ترکیبی از این اندام‌های جنسی را دارند؛ یا مردانی را می‌بینیم که هورمون‌های زنانه در آن‌ها بسیار ترشح و تولید می‌شود و همین ‌طور برعکس، زنانی که ظاهر و صدایی مردانه دارند.

در کنار این افراد، هستند کسانی که با وجود سلامت جسمی و داشتن اندام‌های کامل مردانه یا زنانه، تمایلات رفتاری هم‌جنس‌گرایانه دارند و در قانون هم‌جنس‌گرایی، هم به‌طور کلی به افراد یک جامعه چنین اجازه‌ای داده شده است؛ بدون در‌نظر‌گرفتن شرایط نرمال و عادی جنسی و جسمی و روانی افراد.

اما می‌دانیم رفتار هم‌جنس‌گرایی نیز مانند تمام انحراف‌های شخصیتی و روان‌شناختی، قابل‌کنترل است و برای آن درمانی وجود دارد: چه به‌صورت درمان‌های روانی و رفتاری و چه درمان‌های دارویی و در صورت نیاز ترکیبی از این دو.

اما برخی، این اختلال و انحراف از رفتار طبیعی را به‌جای درمان به رسمیت شناخته و حتی قوانین دیگر اجتماع را بر مبنای آن تغییر داده و می‌دهند که این خود آسیب‌های بیشتری را در پی خواهد داشت؛
تصور کنید اختلال‌های شخصیتی دیگر به‌جای درمان، به رسمیت شناخته شود و حتی مثلاً به دلیل همین اختلال‌های شخصیتی این افراد، به ایشان در جامعه حقوقی بیشتر اعطا شود؛ این طبیعتاً شروع انحراف‌های سلسله‌وار و مشکلات رفتاری در جامعه خواهد بود.

پس اولین قدم در درمان این اختلال رفتاری این است که آن را به‌عنوان یک اختلال و بیماری روانی دانسته و در جامعه، خدمات مناسبی برای درمان این افراد ارائه شود؛ نه اینکه این ناهنجاریِ اغلب اختیاری را دامن زده و به رسمیت بشناسند.

 همچنین برای افرادی که مشکلات جسمی و اختلالات هورمونی دارند هم درمانی وجود دارد:
«آنچه جنسیت را در انسان مشخص می‌کند وضعیت بدن و داشتن اعضای تناسلی است که به رشد کامل رسیده باشد. اگر اعضای تناسلی، نَرینه باشد او مذکر است و جایز نیست تغییر جنسیت دهد؛ همچنین اگر اعضای تناسلی ماده باشد وی مؤنث است و نباید تغییر جنسیت دهد؛
اما اگر اعضای تناسلی رشد کاملی نداشته یا با یکدیگر آمیخته شده یا نقص‌های آفرینشی مشابهی داشته باشد می‌تواند جنسیت خود را انتخاب و عمل جراحی که او را به‌صورت مذکر یا مؤنث مشخص می‌کند انجام دهد… .»

همچنین «امکان دارد حالاتی ناشی از بیماری وجود داشته باشد که بر بدن تأثیر بگذارد ـ‌مانند کم یا بسیاربودن ترشح برخی هورمون‌ها یا مسائل دیگر‌ـ که چنین حالت‌هایی را می‌توان با مراجعه به پزشک متخصص معالجه کرد. (کتاب پژوهشی در هم‌جنس‌گرایی، ص ۷۶ و ۸۰)

پس بهتر است به‌جای برخورد غیرعلمی با پدیدۀ هم‌جنس‌گرایی، به‌طور علمی ریشه‌های آن را بشناسیم تا درمان مناسبی هم برای آن ارائه دهیم.

————-

برای مطالعۀ علمی بیشتر در این خصوص، به کتاب پژوهشی در هم‌جنس‌گرایی نوشتۀ دکتر علاء السالم مراجعه فرمایید.

قسمت اول
قسمت دوم
قسمت سوم
قسمت چهارم

همچنین ببینید

فکر الحادی، چیز جدیدی اضافه بر فلسفه نیست؛ بلکه اساساً سِرّ شکل‌گیری فلسفه است؛ پس فلسفه اگر بخواهد تعریف شود، همان عبادت من و أنانیت است و در برابر همان دینی قرار می‌گیرد که اساسش بر عبادت آن معبود منزه بود.

خداناباوری رویکردی فلسفی است یا علمی؟

برای فلسفه امکان ندارد تا در هر میدانی که اندیشه در آن مداخله دارد، ورود …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *