آخرین خبرها
خانه > ساعت صفر > حسینی شدن، از خیال تا واقعیت

حسینی شدن، از خیال تا واقعیت

اسارت و به‌زنجیر‌کشیده‌شدن در صندوق حافظهٔ خویش از بدترین اسارت‌ها در زندگی است که تمام سرنوشت فرد را تحت‌الشعاع خود قرار می‌دهد و انتظار هر کاری را از چنین موجودی می‌توان توقع داشت؛ زیرا صحرای تاریک صندوق حافظه، پر است از سلاح‌هایی که نمی‌دانی با کدام‌یک می‌خواهد حمله کند.
چنین موجودی حتی به ضعیف‌ترین موجودات نیز رحم نخواهد کرد و برای رسیدن به خواسته‌هایش از هیچ کار غیرمنطقی و مذمومی فروگذار نمی‌کند.

شیخ ناظم عقیلی از مومنان دعوت سید احمدالحسن ع می‌نویسد: «زیارت حسین(ع) به معنای بازگشتِ انسان، به مبدأ آزادگی و آزادی است... افرادی که حسین(ع) را کشتند و او را خوار کردند، به این دلیل، این کار را انجام دادند که بندگانِ نفْس و دنیا و پادشاهان و فقهای بدکار بودند. زیارت حسین(ع) به‌معنای کندن پیراهنِ بردگی و دنباله‌روی...

چه زیباست صحبت‌کردن دربارۀ انسانی که خلاصهٔ کلامش این است:

گر شما را به جهان دینی و آیینی نیست
لااقل مردم آزاده به دنیا باشید

زمانی که حسین(ع) مجروح بر زمین کربلا افتاد، شنید که سپاه کوفه به‌سمت خیمه‌های زنان و فرزندان بی‌دفاعش حمله‌ور شده‌اند. در آن لحظۀ سخت بر زانو ایستاد و با تکیه بر شمشیر، خطاب به شیعیان آل ابوسفیان و کسانی که هنوز وجدان بیداری داشتند فرمود:
«إن لَم یَکُن لَکُم دینٌ و کُنتُم لاتَخافونَ المَعادَ فَکونوا اَحراراً فِی دُنیاکُم»
«اگر دین ندارید و از قیامت نمی‌ترسید، لااقل در دنیای خود آزاده باشید.» (بحارالانوار، ج۴۵، ص۵۱)
حمله به زنان و کودکان بی‌دفاع، همیشه و همه‌جا رفتاری غیرانسانی و برخلاف اصول جوانمردی به شمار آمده است.
مکتب حسینی، مکتب حریّت و آزادگی است.
پیام عاشورا، تنها مخصوص مسلمانان و امت محمدی نیست. هر انسانی که به ارزش‌های اخلاقی و انسانی و به حریّت و مردانگی پایبند باشد، می‌تواند از فرهنگ عاشورا درس بیاموزد و از سالار شهیدان، آزادگی را فراگیرد.
این پیام که «اگر دین ندارید، لااقل آزادمرد باشید» قابل‌صدور به همهٔ جهان است و همهٔ آزادگان را به این فرهنگ و ارزش دعوت می‌کند. آزادگی، در میان ملل غیرمسلمان نیز طرفدار دارد و آزادگان در همه‌جای دنیا یافت می‌شوند.

پس پیام امام حسین(ع) را باید به جهان صادر کرد و جهانیان را با الفبای فرهنگ عاشورا آشنا ساخت.

مرام حسینی ، همیشه زنده و زندگی‌ساز است.
در این میان نکته‌ای در خور توجه وجود دارد؛ کسانی که حسین(ع) را کشتند، شامی نبودند؛ بلکه کوفی بودند. شیعیانی که خودشان به حسین(ع) نامه نوشته بودند و محبت رسول‌الله(ص) را در دل داشتند؛ ولی دین‌داری‌شان لقلقهٔ زبانشان بود و در بلا و امتحان به دنیا چسبیدند.
بنابراین خطاب من به همۀ کسانی است که خود را زائر حسین(ع) می‌دانند و منتظر امام مهدی(ع) هستند و برایش نامهٔ «اللهم عجل لولیک الفرج» فرستاده‌اند.
فرسنگ‌ها راه را برای رفتن تا حسین(ع) می‌پیمایند و سختی راه را به جان می‌خرند؛ اما از زیارت حسین چیزی جز دور‌شدن از حسین(ع) کسب نمی‌کنند.

چقدر آزاردهنده است وقتی حقیقت حال را از زبان وحی الهی می‌شنویم:

(قُلْ هَلْ نُنَبِّئُکُمْ بِالْأَخْسَرِینَ أَعْمَالًا * الَّذِینَ ضَلَّ سَعْیُهُمْ فِی الْحَیَاهِ الدُّنْیَا وَهُمْ یَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ یُحْسِنُونَ صُنْعًا)
(بگو آیا شما را آگاه کنیم که کردار چه کسانى بیش از همه به زیانشان بود؟ * آن‌هایی که کوششان در زندگى دنیا تباه شد و مى‌پنداشتند کارى نیکو مى‌کنند). (کهف، ۱۰۳ و ۱۰۴)
حقیقتاً چگونه می‌شود که از این منتظران شکست‌خورده نباشیم؟ نکند ما هم از آن‌ها باشیم!

خدایا به آبروی حسین(ع)، ما را آبرودار درگاهت قرار ده.

در یک جمله، به‌صورت خلاصه می‌توان گفت؛ خوشا به حال زائر آزادۀ حسین(ع) در این زمان؛ کسی که می‌داند چه می‌کند و برای چه انجام می‌دهد.

شیخ ناظم عقیلی (حفظه‌الله) در کلامی به‌زیبایی، تفاوت زائر حبس‌شده در صندوق حافظه و زائر آزادۀ حسین(ع) را به تصویر می‌کشد؛ آنجا که می‌نویسد:

«زیارت حسین(ع) به معنای بازگشتِ انسان، به مبدأ آزادگی و آزادی است…
افرادی که حسین(ع) را کشتند و او را خوار کردند، به این دلیل، این کار را انجام دادند که بندگانِ نفْس و دنیا و پادشاهان و فقهای بدکار بودند.
زیارت حسین(ع) به‌معنای کندن پیراهنِ بردگی و دنباله‌روی [از دیگری] است و اینکه برای بندگی خداوند سبحان و یگانه، اخلاص داشته باشیم.
زیارت حسین(ع) به معنای غسلِ در فراتِ آزادگیِ حقیقی است و به‌معنای رهاشدن از بدی‌ها و بیماری‌های درون است؛ نه فرورفتن در سیرکردنِ آرزوها و شهوت‌های درون که متأسفانه برخی، آن را اشتباه متوجه شده‌اند.

زیارت حسین(ع) به‌معنای قربانی‌‌شدن برای حقیقت است؛ اینکه در سختی و رنج بیفتی که دیگری خوشبخت شود؛ اینکه گرسنه و تشنه باشی تا دیگری سیراب و سیر شود؛ اینکه بمیری تا زندگی باعزت و کرامت، برای دیگری باشد.

زیارت حسین(ع) به‌معنای نپذیرفتنِ بهره‌وری به‌نام دین است و اینکه سخن‌‌گفتنِ به‌نام دین را نپذیریم، مگر برای خلفای پاک خداوند.
وقتی به‌سوی امام حسین(ع) حرکت می‌کنی و می‌روی و بندۀ دیگری هستی، تو از حسین دور می‌شوی و قطعاً در لشکر دیگری هستی.
حسین، پدر آزادگان است؛ فردی که آزاده نیست، از نوادگان حسین نیست. ( ۲۷اکتبر۲۰۱۸)

https://goo.gl/1MtWN2

پس ای زائر عاشق حسین علیه‌السلام:

همچنین ببینید

وقتی وهب نزد خانواده‌اش بازگشت وچشمه رادید،از مادرش پرسید جریان این چیست؟ مادرش به او گفت: پسرم!امروزگویا عیسی مسیح باما دیدار نمود.دربارۀ تو پرسید و گفت:رؤیا راتصدیق کن.اینجا بود که وهب گریان شد و گفت: مادرم! دیشب در خواب،روح‌الله عیسی را دیدم و کنارش مردانی با ابهت ووقار بودندو... سایت رسمی دعوت سید احمدالحسن یمانی ع

وهب ! رؤیا را تصدیق کن!

سلام بر حسین و علی بن حسین و فرزندان حسین و یاران حسین. همان افرادی …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *